De Debatclub organiseerde op 6 juni een debat in Edegem tussen Sid Lukkassen en Maarten Boudry, gemodereerd door Wim Van Rooy (het volledige debat vind je hier). De vraag van het debat was: bedreigt de Islam ons Avondland?

Vanaf de start was duidelijk dat Boudry, als fervent vooruitgangsoptimist, positief gestemd is over de toekomst. Van Lukkassen zijn we een pessimistischer blik op de toekomst gewend.

Als eerste ging het debat over demografie: het is bekend dat moslims in Europa een groter geboortecijfer kennen dan niet-moslims. Gecombineerd met grote migratiestromen uit Afrika en het Midden-Oosten kan dit snel leiden tot een demografisch overwicht en een toenemende invloed van de Islam.

….lees verder

Pegida rally in Munich

Advertisements

Sinds kort is Sid Lukkassen begonnen met de opbouw van “een nieuwe kerk”. Een initiatief om zonder censuur verhalen uit de maatschappij samen te brengen en in een open debat met elkaar tot analyses en oplossingen te komen.

Ook wil Lukkassen een nieuwe begeestering terugbrengen in het publieke debat.

Waarom is deze Nieuwe Kerk, deze nieuwe begeestering zo belangrijk? Omdat onze agenda nu wordt overheerst door het verdedigen van onze waarden, in een omgeving die bijna universeel tegen ons lijkt te zijn. De agenda wordt gezet door drammende Social Justice Warriors, politiek-correcte polit ici en media en bedrijven die ook maar niemand voor het hoofd willen stoten. Daarmee is het rechts-realistische deel van de samenleving in het defensief gedwongen…lees verder

Lees mijn nieuwste artikel over het proces-Wilders op Liberale Media!

http://www.liberalemedia.nl/politiek/960-het-proces-wilders-en-erna-een-nieuw-referentiepunt-in-een-veranderend-politiek-landschap

Vox Populi

May 9, 2011

Te vaak wordt er door burgers opgeroepen tot inspraak in de politiek om achteloos aan dit verzoek voorbij te gaan. De opkomst van een partij als de PVV, die in 6 jaar tijd naar 24 zetels is gegroeid, laat zien dat de mening van veel kiezers, dat er problemen zijn die niet door de (oudere) partijen zijn benoemd, niet geheel ongegrond kan worden verklaard.

Wij hebben in Nederland gekozen voor een vertegenwoordiging van burgers, zonder directe zeggenschap van deze burgers door middel van bijvoorbeeld een referendum. Wat mij betreft een goede zaak. Politiek is een vak, en juist in het politieke landschap van nu waarin de media zo’n grote rol speelt is het van belang dat de kamerleden zonder last hun werk kunnen doen.

Maar toch broeit er iets. Dit betreft namelijk het op de agenda zetten van onderwerpen en de politici te dwingen publiekelijk verantwoording af te leggen over het beleid, ook tussen de verkiezingen door. 4 jaar tijd is lang, en er kan veel gebeuren, zonder dat de burgers openlijk, face-to-face de politici aan kunnen kijken en een tussentijdse verantwoording kunnen vragen. Hoe vaak klinkt niet het verwijt “je ziet ze alleen als er verkiezingen zijn”? Het burgerinitiatief, waarvoor 40.000 stemmen nodig zijn, kost veel moeite en energie om op te zetten en verplicht alleen om het onderwerp te agenderen. Wanneer partijen er geen zin in hebben zullen ze dit puur als hamerstuk behandelen.

Hetzelfde geldt voor de regering. In de technocratische samenleving van vandaag de dag zou je misschien eerder moeten pleiten voor een langere zittingstermijn van politici dan dat deze korter zou moeten zijn. Immers, het gaat over grotere dossiers, projecten en het goed uit kunnen voeren hiervan, zonder dat de oppositie na de volgende verkiezing alles overhoop kan gooien. Dit zou echter wel betekenen dat er een grotere controle op de regering moet komen.

Kortom, we zouden een regering en parlement moeten hebben dat een groter vertrouwen van de burger verdient, maar daarvoor wel meer transparantie moet bieden en rekenschap af moet leggen. Kortom, de veel genoemde “kloof” tussen burger en politiek moet kleiner worden.

Een voorstel dat nadere uitwerking verdient is om de Tweede Kamer te verplichten wekelijks gedurende twee uren 8 verschillende sprekers uit te nodigen die vanuit het volk gekozen zijn om onderwerpen te agenderen. Dit kan gedaan worden via bijvoorbeeld internet vanuit je DigID account, op basis van aantal stemmen.

Deze sprekers hebben ieder 15 minuten de tijd om hun verhaal te houden. Hierin kunnen zij de Tweede Kamer vragen hoe ver het is in beleid, waarom er bepaalde keuzes zijn gemaakt, op- en aanmerkingen geven aan het beleid en partijen veroordelen wanneer men ontevreden is. De Tweede Kamerleden zijn niet verplicht dit aan te horen of hier bij aanwezig te zijn, maar voor de populariteit en het effectief benoemen en oplossen van maatschappelijke problemen zal dit natuurlijk wel nodig zijn. Kortom, wie de schoen past trekke hem aan. De Tweede Kamerleden zouden daarna aan deze speeches kunnen refereren op de eigen website, in publieke debatten of kamerdebatten, en op die manier het contact met de burger aanhalen. Daarnaast is een belangrijke voorwaarde van dit plan dat deze speeches openbaar zijn, op televisie worden uitgezonden (Politiek24) en als het kan in de avonduren worden gehouden, zodat burgers hier actief op kunnen afstemmen.

Dit mes zou aan twee kanten snijden:

–          De politici worden elke week weer geconfronteerd met problemen die komen of blijven spelen in de samenleving. Niemand kan hen verwijten deze problemen niet gezien te hebben, waardoor politici min of meer worden gedwongen hier een antwoord op te kunnen bieden. Daarnaast kunnen er vanuit de burgers suggesties komen waar politici zelf niet aan gedacht hebben. Immers, politici hebben de neiging om snel in het eigen wereldje, de Haagse kaasstolp, te blijven hangen.

–          Het vertrouwen in de politici wordt groter. Door directe vraag- en antwoordstelling zien burgers wat het inhoudt om politicus te zijn, waar knelpunten zitten, dat partijen niet in hun eentje beleid door kunnen voeren en compromissen dienen te sluiten. Daarnaast wordt het duidelijker hoe het politieke landschap eruit ziet en waar partijen voor staan. Ook wordt het vertrouwen groter omdat burgers inzien dat problemen ook echt rauw en helder bij politici terechtkomen en burgers bewuster zijn van de invloed van hun stem. Wanneer politici hun werk niet doen verdienen ze hun stem ook absoluut niet. Good riddance.

Er is nog een derde voordeel: het publieke debat wordt breder aangezwengeld. Naast de kamerdebatten zullen ook opzienbarende speeches in het journaal en in de maatschappij terechtkomen. Burgers zien meer dat er zeggenschap is en zullen actiever een mening vormen en politiek gaan bedrijven. De burger als 4e macht naast Regering, Rechtsspraak en Parlement. Ook zullen ongepolijste speeches toch beantwoord gaan worden, waar die normaal misschien genegeerd of belachelijk gemaakt worden. De kamerleden kunnen namelijk in alle rust en op hun eigen wijze reageren.

Er zijn wel enkele nadelen te bedenken:

–          Een eerste is dat je op dient te passen dat er een welles-nietes debat komt wanneer partijen direct door de burger worden aangesproken. Echter, wanneer partijen met zo’n reactie komen zullen ze het er ook niet goed afbrengen. Het inhoudelijk later terugkomen op de bijdrage van dergelijke “volkstribunen” zal het vertrouwen en het geloof in de politici vergroten.

–          Burgers kunnen misschien te snel verward worden door technische argumenten, afkortingen, jargon etc. Ook dit is echter een verantwoordelijkheid van de politici. Het is niet alleen kunst om goed te regeren maar ook om dit uit te kunnen leggen.

“A government for the people, by the people” wordt daarmee een stukje meer werkelijkheid. Uiteraard kan dit plan veel beter worden, maar het doel is duidelijk: burgers en politiek meer naar elkaar toe laten bewegen, van beide kanten uit. Agendering aan de politici, verantwoording aan de burgers. Precies zoals een land geregeerd zou moeten worden.