1minuteBLOG

2-3-2011

Dit is waar democratie om gaat

Een dun velletje, blauw met oranje. Een lijst met vaak onbekende namen. Stemhokjes in buurthuizen, waar je ‘s ochtends in de duisternis naartoe gaat vlak voor het werk. Niet gezellig, soms ongemakkelijk. De grote vraag op wie je dit jaar moet stemmen. Die bekende naam, die vriend van je ouders? Of toch maar veilig de lijsttrekker?

Dit is waar op dit moment miljoenen mensen om strijden in Egypte, Libië, Jemen, Oman, Marokko, Tunesië en Algerije. Waar honderden doden voor zijn gevallen in de laatste weken, en miljoenen in de wereldgeschiedenis. Dit is de erkenning dat je als burger iets te zeggen hebt over je grondrechten, de manier waarop je belastinggeld wordt besteed en waarop de toekomst van ons als volk en als land eruit ziet. Dit is de grootste waardering die een staat zijn inwoners kan geven.

En dit wordt bij elke verkiezing door de helft van de Nederlandse bevolking afgedaan als “niet nodig”. “Het maakt niet uit of je door de hond of door de kat wordt gebeten”. “Ik stem niet”. “Ze beloven alles maar ze doen niets”. Maar wat is het alternatief?

Stem links, stem rechts, stem blanco. Maar alsjeblieft, stem! Al is het maar om diegenen te eren die voor dit recht hebben gevochten.

 

16-11-2010

De PVV lijkt een heel normale partij te worden.

Zo langzamerhand begint de glans van de PVV af te gaan. Geert Wilders, normaal niet bang om uitspraken te doen waar velen voor terugschrikken, kwam gisteren langzaam op zijn schreden terug toen bleek dat er een 4e kamerlid is van zijn partij die een dubieus verleden had. Eric Lucassen blijft kamerlid, maar zijn woordvoerderschappen wijken & wonen en defensie zijn hem afgenomen.

Ik vraag me af wat voor effect dit zoveelste incident heeft voor het kiesgedrag van de stemmer. Leek het er op dat rond de verkiezingen Wilders een soort Messiaseffect teweeg bracht, ik geloof nu dat de kiezer Wilders ook af zal straffen voor het feit dat de PVV een “normale” partij lijkt te worden, waarin incidenten kunnen spelen, kamerleden naar de macht proberen te grijpen en democratie in de partij steeds meer nodig blijkt te zijn om de boel bij elkaar te houden. Immers, veel kiezers van Wilders hebben een afkeer gekregen van de politiek juist vanwege deze politieke spelletjes.

Nu blijkt dat Wilders steeds gemakkelijker om kan gaan met zijn principes (herinnert u nog het AOW standpunt dat de dag na de verkiezingen overboord ging?) en Eric Lucassen een hand boven het hoofd houdt terwijl Marokkaans straattuig “in de knieën geschoten moet worden”, moeten de 1,5 miljoen stemmers op Wilders toch steeds meer erkennen dat politiek politiek blijft, en dat geen enkele partij of persoon in de Tweede Kamer zich hieraan kan onttrekken.